قطعه کار به شی پردازش در فرایند پردازش مکانیکی اشاره دارد. می تواند یک بخش واحد یا ترکیبی از چند بخش ثابت با هم باشد. روش های پردازش قطعه های کاری متنوع هستند، مانند عطف، فرز، پلانر، سنگ زنی، ریخته گری، جعل و مانند آن. رویه کاری قطعه کار با تغییر حالت پردازش متفاوت است.
علل تغییر شکل در پردازش قطعه کار - تولید کنندگان پردازش سوراخ عمیق می آیند به شما بگویید:
جنبه اول: تغییر شکل ناشی از گیره قطعه کار
هنگام گیره زدن یک قطعه کار ابتدا باید نقطه گیره درست انتخاب شود و سپس نیروی گیره مناسب با توجه به موقعیت نقطه گیره انتخاب شود. بنابراین نقطه گیره باید تا حد امکان به سطح پردازش نزدیک باشد و موقعیتی که در آن نیرو آسان نیست باعث تغییر شکل گیره شود باید انتخاب شود تا نیروی گیره بر روی پشتیبانی عمل کند.
هنگامی که نیروهای گیره ای وجود دارند که در چند جهت بر روی قطعه کار عمل می کنند، باید توالی نیروهای گیره ای در نظر گرفته شود. برای نیروی گیره در تماس بین قطعه کار و پشتیبانی، ابتدا باید عمل کند و خیلی بزرگ ن باشد. برای نیروی گیره اصلی در متعادل کردن نیروی برش، باید در پشت عمل کند.
دوم اینکه باید مساحت تماس بین قطعه کار و فیچر بزرگ شود یا نیروی گیره محوری اتخاذ شود. افزایش سفتی قطعات یک راه مؤثر برای حل تغییر شکل گیره است، اما به دلیل شکل و ویژگی های ساختار قطعات با دیواره نازک، سفتی کمتری دارد. به این ترتیب تحت عمل نیروی گیره، تغییر شکل رخ خواهد داد.
افزایش منطقه تماس بین قطعه کار و فیچر می تواند به طور موثر تغییر شکل قطعه کار در طول گیره را کاهش دهد. به عنوان مثال، هنگامی که فرز قطعات نازک دیواره، تعداد زیادی از صفحات پرس الاستیک برای افزایش مساحت نیروی قطعات تماس استفاده می شود؛ در هنگام تبدیل قطر داخلی و دایره بیرون آستین نازک دیوار، چه با استفاده از حلقه های انتقال باز ساده، و یا با استفاده از ماندرل های الاستیک، گیره قوس، و غیره، منطقه تماس افزایش می یابد زمانی که قطعه کار گیره است. این روش برای تحمل نیروی گیره مساعد است و به این ترتیب از تغییر شکل قطعات اجتناب می کند. نیروی گیره محوری نیز به طور گسترده ای در تولید استفاده می شود. نیروی گیره را می توان بر روی سطح انتهایی با طراحی و ساخت گیره های ویژه به کار برد که می تواند تغییر شکل خم قطعه کار ناشی از دیوار نازک و سفتی ضعیف قطعه کار را حل کند.
جنبه دوم: تغییر شکل ناشی از پردازش قطعه کار
در فرایند برش، قطعه کار تحت عمل نیروی برش قرار می گیرد و در نتیجه تغییر شکل الاستیک در جهت نیرو صورت می گیرد که این چیزی است که ما اغلب آن را پدیده چاقو اجازه می نامیم. اقدامات مربوطه باید برای مقابله با این نوع تغییر شکل بر روی برش انجام شود. برش باید تیز در هنگام اتمام. از یک سو می تواند مقاومت ناشی از اصطکاک بین برش و قطعه کار را کاهش دهد، از سوی دیگر می تواند توانایی از بین رفتن حرارت برش را در هنگام برش قطعه کار بهبود بخشد، تا تنش داخلی باقی مانده بر روی قطعه کار کاهش یابد.
به عنوان مثال، در هنگام فرز کردن هواپیمای بزرگ قطعات با دیواره نازک، با استفاده از روش فرز تک لبه ای، پارامترهای ابزار با زاویه انحراف اصلی بزرگتر و زاویه راکه بزرگتر، به منظور کاهش مقاومت برش انتخاب می شوند. ابزار به دلیل سرعت برش نور، تغییر شکل قطعات با دیواره نازک را کاهش می دهد و به طور گسترده ای در تولید مورد استفاده قرار می گیرد.
در عطف قطعات با دیواره نازک، زاویه ابزار معقول برای نیروی برش، تغییر شکل حرارتی و کیفیت میکرو سطح قطعه کار بسیار مهم است. تغییر شکل برش و تیزی زاویه کک ابزار با اندازه زاویه rake ابزار تعیین می شود. زاویه کک بزرگ تغییر شکل برش و اصطکاک را کاهش می دهد، اما زاویه بیش از حد بزرگ rake زاویه لبه ابزار را کاهش می دهد، قدرت ابزار را کاهش می دهد، از بین رفتن گرمای ابزار را کاهش می دهد و سایش را تسریع می کند. بنابراین، در هنگام تبدیل قطعات فولادی با دیواره نازک، برش های با سرعت بالا معمولاً استفاده می شوند، با زاویه چنگک ۶ ~۳۰ و برش کاربید، با زاویه چنگک ۵ ~۲۰.
نیروی برش زمانی کاهش می یابد که زاویه پشت ابزار بزرگ باشد و اصطکاک کوچک باشد، اما زاویه پشت بیش از حد بزرگ نیز استحکام ابزار را تضعیف خواهد کرد. در هنگام تبدیل قطعات با دیوار نازک از ابزار عطف فولاد پرسرعت استفاده می شود، زاویه عقب ابزار ۶ ۱۲ و از ابزار کاربید استفاده می شود. زاویه عقب ۴ ۱۲ است در حالی که تمام می شود، زاویه عقب بزرگتر گرفته می شود، در حالی که خشن است، زاویه عقب کوچکتر گرفته می شود. هنگامی که دایره های داخلی و بیرون بخش های نازک دیواره خودرو گرد هستند، زاویه انحراف اصلی باید بزرگ باشد. انتخاب صحیح ابزار شرط لازم برای مقابله با تغییر شکل قطعه کار است.